Korona dla Hansa Andersena

Proza osobliwa, eksperymentująca z językiem w taki sposób, by obnażyć z gruntu fałszywy charakter rzeczywistości. Jest to pisarstwo bezkompromisowe, szczere, a jednocześnie brawurowo spiętrzone, jego ostatecznym celem jest wyrwanie nas z duchowego odrętwienia. Jak niebezpieczne jest to odrętwienie, jak pilnie ludzki językowy świat potrzebuje naprawy – o tym wiedzą przede wszystkim kobiety.