Do nieznajomej dziewczyny i inne teksty. Opowiadania z lat 1923-1932

„Mimowolnie poszukuje się w języku wyrażeń rzetelniejszych. Jak brzmiałoby przykładowo, gdyby ktoś powiedział: „Na łeb na szyję wbił jej sztylet w serce”? To nie przeszłoby przez usta nawet najbardziej niesfornemu autorowi romansów. On sam nie wie dlaczego. Pozwala natomiast sztyletowi zaatakować szybko jak błyskawica. „Z prędkością światła” nie byłoby tu już właściwym określeniem. Natomiast ukochany zawsze zjawia się przy ukochanej z prędkością światła, lecz nigdy szybko jak błyskawica. To są tajemnice. Generał zawsze spieszy ku nam szybkim marszem. Ktoś wreszcie odnaleziony rzuca się w szeregi armii, lecz do czyjegoś serca przylgnie. Dyrektor generalny, który się spóźnia, wpada jak burza, zatrudnieni w jego biurze natomiast przybiegają bez tchu; prędkość poruszania się działa w ich przypadku wprost proporcjonalnie na układ oddechowy. Być może należy również nadmienić, że zawsze w mig się zjawiamy, zaś w okamgnieniu nas nie ma”.Szybkość to czarna magia*„Nie mam Pani właściwie nic więcej do powiedzenia. Nie doszukuję się tutaj ani moralności ani niemoralności: nasze spotkanie najwidoczniej usytuowane było gdzieś w przestrzeni pomiędzy tymi dwiema możliwościami, poza tym od tego momentu bez żadnych następstw upłynęło już ponad 10 lat. Czasami przypomina mi Pani o tym, że istnieją rozmaite historie o kobietach tajemniczego pochodzenia, zawdzięczających swe istnienie gałęziom drzew, źródłom lub retortom; kobietach nie do końca będących kobietami i tym właśnie „nie do końca” pobudzających mężczyzn do tworzenia baśni. To oczywiście fantazja z różnorakich powodów chwytająca płeć męską za serce. Z drugiej strony zadaję sobie pytanie, cóż może Pani jeszcze wiedzieć o tej małej dziewczynce, która nie oczekiwała iż stanie się Panią i z pewnością tym faktem jest teraz nieco rozczarowana”.Robert Musil do nieznajomej dziewczyny