101 dalmatyńczyków

Nie tak dawno temu mieszkało w Londynie młode małżeństwo psów dalmatyńczyków. On nazywał się Pongo, a ona Mimi Pongo (po ślubie dodała imię męża do swojego, ale i tak przeważnie nazywano ją po prostu Mimi). Szczęśliwym trafem stali się właścicielami młodego małżeństwa - państwa Poczciwińskich. Byli to ludzie łagodni, posłuszni, a nade wszystko inteligentni... czasami prawie tak inteligentni jak psy! Całkiem dobrze orientowali się, kiedy szczekanie oznacza "Proszę wyjść!", a kiedy "Proszę wejść!", "Co z moim obiadem?" lub "Może byśmy tak wyszli na spacer?". A jeśli nawet czegoś nie zrozumieli, potrafili się tego domyślić - gdy spojrzało się na nich psim wzrokiem albo z zapałem podrapało łapą. Podobnie jak inni rozpieszczeni ludzie uważali, że to oni są właścicielami psów, nie zdając sobie sprawy, że jest wręcz odwrotnie. Pongo i Mimi przyjmowali to ze wzruszeniem i rozbawieniem i nie wyprowadzali swych pupilów z błędu.Tak rozpoczyna się niezwykła opowieść o przygodach psów i ludzi, przygodach, które posłużyły za kanwę największego przeboju filmowego wytwórni Walta Disneya, znanego dzieciom na całym świecie. [opis wydawcy]