Mentalność antykapitalistyczna

Wszelkie odmiany ingerencji rządowej w zjawiska rynkowe nie tylko nie pozwalają osiągnąć zamierzonego przez ich autorów celu, ale na dodatek powodują, że zaistniała sytuacja nawet z ich punktu widzenia jest mniej pożądana, niż poprzednia, którą zamierzali zmienić.Zastąpienie przedkapitalistycznych metod zarządzania gospodarką systemem wolnorynkowego kapitalizmu spowodowało zwielokrotnienie liczby ludności i podniesienie średniego standardu życia w sposób bezprecedensowy. Tym bogatsze staje się społeczeństwo im mniej stawia mu się przeszkód na drodze wolnej przedsiębiorczości i prywatnej inicjatywy. Mieszkańcom Stanów Zjednoczonych powodzi się lepiej niż mieszkańcom innych krajów, ponieważ rząd amerykański podjął później, niż to miało miejsce w innych miejscach świata, politykę ingerencji państwa w dziedzinę prywatnej przedsiębiorczości. Niemniej wielu ludzi, szczególnie intelektualistów, odnosi się z niechęcią do kapitalizmu. Z ich punktu widzenia ten system organizacji społeczno-ekonomicznej nie przyniósł niczego oprócz biedy i nieszczęść. (...)Uprzedzenie i fanatyzm opinii publicznej przejawia się najwyraźniej w fakcie, że odnosi ona epitet „kapitalistyczny” do rzeczy źle widzianych i zjawisk negatywnych, a nie do tych, które cieszą się powszechną aprobatą. Jak może coś dobrego wynikać z kapitalizmu? Wartościowe rzeczy są wytwarzane wbrew kapitalizmowi, a złe są jego domeną.Analiza tych antykapitalistycznych uprzedzeń, oraz ujawnianie ich podstaw, oraz skutków, jest celem niniejszego opracowania.Fragment Wstępu