Jeszcze rok

Pełne melancholii opowiadania Sany Krasikov pokazują świat emigrantów zza Żelaznej Kurtyny, którzy pełni nadziei przybywają do Stanów Zjednoczonych. Tylko nielicznym powiodło się w nowej amerykańskiej ojczyźnie, reszta rozpaczliwie walczy o przetrwanie. Przybysze trzymają się w zamkniętym kręgu, pielęgnując przyjaźnie i namiętności ze starego kraju. Wszyscy przybyli tu w poszukiwaniu lepszego życia i ciężko pracowali na to, by ich marzenia o świetlanej przyszłości mogły się ziścić. Ale rzeczywistość jak zwykle daleka jest do marzeń. Pozostaje świat wspomnień i straconych złudzeń. "Nadzieja to ciężka robota" – mówi Gulia z Taszkientu, a pozostali mogliby uznać jej słowa za życiowe motto. Bohaterowie Krasikov przypominają postaci z obrazów Edwarda Hoppera, tak samo jak oni zagubionych i samotnych. To ludzie przybici codziennością i wciąż zanurzeni w przeszłości - niezależnie od tego, czy za nią tęsknią, czy próbują przed nią uciec.