Psie serce

Moskiewski uczony wszczepia psu ludzką przysadkę mózgową. Sympatyczne zwierzę przemienia się w aroganckiego prostaka, złodzieja, alkoholika, osobnika równie odrażającego jak dawca przysadki. Jest to metaforycznie wyrażona myśl, iż ewolucja a nie rewolucja (w najszerszym słowa tego rozumieniu), jest jedyną drogą do uszlachetnienia gatunku ludzkiego.Psie serce miało podtytuł "potworna historia". Bułhakow napisał ją w 1925 roku, w Rosji po raz pierwszy ukazała się po 62 latach i to nie w wydaniu książkowym, tylko w miesięczniku literackim "Znamia", 47 lat po śmierci autora. Właściwie trudno się dziwić - jest to historia przyzwoitego kundla, któremu wszczepiono gruczoły alkoholika i degenerata... Uczłowieczony pies staje się działaczem, gorącym zwolennikiem władzy sowieckiej, zachowuje się jak prawy aktywista nowego ustroju i doprowadza nieomal do obłędu profesora Preobrażeńskiego, który próbował zrobić z niego człowieka. Kiedy Bułhakow czytał tę nowelę w gronie znajomych, był tam także agent GPU, policji politycznej. Zrecenzował Psie serce następująco: "Rzecz ta została napisana we wrogiej, dyszącej bezgraniczną nienawiścią do Sowietów tonacji". Dodał, że jest też pornograficzna, czego przy najlepszej woli doprawdy trudno się dopatrzyć. Chyba że za pornografię można uznać opisy funkcjonowania organów władzy.