Kot, który mieszkał wysoko

Wiodący stosunkowo spokojne życie na amerykańskiej prowincji, Qwill decyduje się skorzystać z zaproszenia wystosowanego przez dawną znajomą, Amberinę, jedną z Trzech Zwariowanych Siostrzyczek (Kot, który się włączał i wyłączał) i spędzić zimę nie w zaspanym śniegiem Pickax City, a w oddalonej o czterysta mil metropolii. Zaproszenie to nie jest jednak bezwarunkowe. Komitet Ocalenia Casablanki(KOC), zrzeszający mieszkańców Junktown oraz sprzyjające sprawie środowiska bohemy artystycznej, pragnie uratować przed rozbiórką gigantyczny apartamentowiec, górujący od 1901 roku nad całą dzielnicą. Przewodząca mu Mary Duckworth, jedna z dawnych miłości Qwilla, ma nadzieję, iż dziennikarz za przyznane mu w spadku pieniądze, wykupi wieżowiec i uratuje przed zrównaniem z ziemią. Qwilleran nie obiecuje pomóc, jednak korzysta z okazji i przenosi się, ku niezadowoleniu swoich kocich podopiecznych, na Niziny. Oprócz syjamczyków, również mieszkańcy Moose County pragną odwieść go od tego zamiaru. Miasto jawi im się jako jaskinia zła i przekonują Qwilla, że wyjazd to nienajlepszy pomysł. Zwłaszcza, że w zachowaniu dziennikarza w dobrym zdrowiu mają swój własny interes. Jeśli coś mu się stanie przed upływem wyznaczonego w testamencie Fanny Klingenschoen pięcioletniego okresu jego zamieszkiwania w hrabstwie Moose, fortuna rodu K przypadnie różnorakim organizacjom z Nizin, a wtedy mieszkańcy Pickax City i okolic będą musieli pożegnać się ze stypendiami i nieoprocentowanymi kredytami.