Trzcinowy

Opublikowana w 1923 roku laska Jeana Toomera została powszechnie zwiastowana jako jeden z pierwszych arcydzieł Harlem Renaissance i jego autora jako „jasnej porannej gwiazdy” ruchu. Sam toomer niechętnie przyjął wyraźnie rasową tożsamość, woląc definiować siebie jako po prostu amerykańskiego pisarza. Zainspirowany częściowo Sherwood Andersona w Winesburgu, Ohio, Toomer pomyślał laskę jako mozaikę misternie połączonych winiet, wierszy, opowiadań, piosenek, a nawet dialogów przypominających zabawę. Opierając się zarówno od modernistycznej poezji, jak i afroamerykańskiej duchowej, Toomer nasyca każdą formę liryczną i często eksperymentalną wrażliwością. Praca jest ustrukturyzowana w trzech odrębnych, ale nienazwanych częściach. Pierwszy rozgrywa się na wiejskiej Gruzji i koncentruje się na życiu kobiet i mężczyzn, którzy ich pragną. Druga część przechodzi do miejskich enklaw północy w latach po wielkiej migracji. Trzecia i ostatnia część powraca na wiejskie południe i bada interakcje między Afroamerykanami z północy a osobami mieszkającymi na południu. Chociaż sprzedaż uległa w późniejszych latach życia Toomera, książka została ponownie wydana po jego śmierci i odkryta nowa generacja amerykańskich pisarzy. Alice Walker opisała trzcinę jako jedną z najważniejszych książek w swoim rozwoju jako pisarka: „Kocham go z pasją, nie mogłem bez niego istnieć”.