Witaj, mroku

Gorzka, quasi-autobiograficzna powieść, która na długo zapada w pamięć. Sasza Jensen, wędrując po paryskich zaułkachi lokalach, balansuje między codzienną rutyną a chaosem, między depresją a koniecznością zachowywania pozorów, między tym, co mówić należy, a tym, o czym nie przystoi nawet myśleć. Walczy o przetrwanie w nieprzychylnym świecie, rozpaczliwie poszukując impulsu, który przywróciłby jej wiarę, że wciąż jeszcze jest zdolna do odczuwania emocji i pragnień.Kiedy w 1939 roku ukazała się powieść Witaj, mroku, czwarta książka w dorobku Jean Rhys, stojąca u progu wojny Europa nie była jeszcze gotowa na pełną niedoskonałości antybohaterkę, która poprzez własne niedostosowanie obnaża hipokryzję społeczeństwa w stosunku do kobiecości i seksualności. To, podobnie jak wycofanie się autorki z życia literackiego, sprawiło, że twórczość Rhys przez długi czas pozostawała zapoznana.W 1956 roku na łamach tygodnika „New Statesman” opublikowano ogłoszenie: Pani Jean Rhys albo ktokolwiek, kto zna miejsce jej pobytu, uprzejmie proszeni są o kontakt z Sashą Moorsom z Dyrekcji Programowej BBC w związku z planowanym (...) słuchowiskiem „Witaj, mroku”. Po blisko trzydziestoletnim milczeniu autorki zainteresowanie jej twórczością wybuchło ze zdwojoną siłą, wkrótce zapewniając Rhys opinię nadzwyczaj przenikliwej obserwatorki ludzkichtragedii.