Ellis Island

W 1976 Robert Bober przedstawił Perecowi projekt osobistego dokumentu o usytuowanym na Ellis Island ośrodku recepcji i selekcji imigrantów, który funkcjonował tam w latach 1880-1940. Perec odniósł się do pomysłu z rezerwą – nie tylko dlatego, że jego rodzinne ślady nie prowadziły do Nowego Jorku, ale też z racji ogólnego sceptycyzmu co do genealogicznych śledztw. Znana jest anegdota z jego wycieczki do Polski. Gdy po odwiedzeniu rodzinnych Lubartowa i Puław Claude Roy zapytał go, czy znalazł cokolwiek, pisarz miał odpowiedzieć: „Nic. Wszystko wymazane”. Początkowo zatem nie przyjął propozycji współpracy – nie chciał poruszać nostalgicznego i eksplicytnie żydowskiego tematu. Zmienił zdanie dopiero po zapoznaniu się z historią oraz aktualnym stanem Ellis Island. Wyspę otworzono częściowo dla zwiedzających w 1976 roku. W roku 1980 ruszył remont, w wyniku którego dekadę później powstało funkcjonujące do dziś The Ellis Island National Museum of Immigration.